Zojuist is het debat over Fitna begonnen (live op politiek24). Lees hier mijn bijdrage aan het debat. Check ook even de feiten.

Vanochtend vroeg breng ik, nog slaperig nadat ik gisteravond laat naar Tofik op TV heb gekeken, de kinderen naar school. Van het uitkomen van ‘de film‘ is helemaal niets te merken. De verzamelde Marokkaanse moeders borduren bloemetjes op papieren kaartjes en we praten wat over de traktatie die de kinderen aan het einde van de dag krijgen.

Op de terugweg naar huis schiet een Marokkaanse buurtvader mij aan. “Of dit nou alles is.” “Tja, dit is het,” zeg ik, en we lachen wat. Hij heeft gisteravond in de moskee naar de film gekeken en hij is niet erg onder de indruk. “De man is gek,” concludeert hij schouderophalend en we gaan onzesweegs.

In de reacties op de film overheerst ‘opluchting’. Natuurlijk ben ik ook opgelucht omdat in de film alleen maar oude beelden worden gerecycled en er geen Koran wordt verscheurd. We zullen wel nog moeten bezien of opluchting ook de komende dagen en weken gerechtvaardigd blijft. Overigens heeft Wilders behoorlijk geshopt op Arabische sites en TV-zenders die hij zelf wil verbieden: als advocaat van de duivel kun je zelfs stellen dat hij er nogal onhandig reclame voor maakt.

Maar ik bespeur bij mezelf ook lichte frustratie. Op TV verwoordt Mohamed Benzakour dit het beste. Net als GroenLinks in haar eerste reactie noemt hij de film een ‘anti-climax’. Hij had er meer van verwacht: “misschien dat deel 2 dit biedt maar je weet dat deel 2 altijd nog slechter is dan deel 1.”

De frustratie is dat de film zich beperkt tot platte demagogie. Het is ook treurigmakend dat we met zijn 2 miljoenen (de stand van gisteravond) naar een amateuristisch staaltje huisvlijt zitten te kijken.

Wilders levert namelijk geen snippertje bewijs voor zijn stelling dat de islam een fascistische ideologie is. De combinatie van extremistisch geweld en een paar verzen uit de Koran, op de begrafenismuziek van Grieg, levert op zijn best de suggestie van naderend onheil op. Maar in de film geeft Wilders geen enkel argument dat al dit verschrikkelijks ook in Nederland aanstaande is. Nergens ook maar een overtuigende aanwijzing dat al die vreedzaam levende moslims, hier of elders in het westen, morgen met een bivakmuts op ongelovigen gaan afslachten.

In het ingezonden stuk in de Volkskrant van afgelopen zaterdag stelt Wilders: “Fitna is de laatste waarschuwing voor het Westen.” Toen ik dat las moest ik al onwillekeurig even denken aan Nostradamus die volgens zijn volgelingen de aanslag op de Twin Towers heeft voorspeld: “Vijfenveertig graden zal de hemel branden, het vuur zal de grote nieuwe stad naderen, Plots zal een grote smalle vlam ontspringen, Als men de Noormannen zal willen beproeven.” Probleem bij vage voorspellingen zoals deze is dat ook Hiroshima of de komeet Hale-Bopp voorzien kan zijn. Of dat het gewoon volslagen onzin is.

Wilders bewijsvoering berust op afschuwelijk schokkende beelden van gemartelde homo’s en vermoorde vrouwen in totalitaire, Islamitische staten, waar boven hij de kop plaatst: ‘de toekomst van Nederland?’
Hier is geen rationeel politicus aan het woord die met argumenten tegenstanders van zijn gelijk overtuigt. Hier spreekt een zelfbenoemde onheilsprofeet over het einde der tijden. Als je naar de film kijkt moet je vaststellen dat Wilders een gelovige is van zijn eigen benauwende profetie. Daar is geen verstandig argument tegen bestand.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Van Onze Man in Teheran, via Wildersfilm.nl.

De spanning rond de nog te verschijnen film van Wilders neemt snel toe. Gisteren voerden de Ministers van Justitie en Buitenlandse Zaken een gesprek met Wilders waarin zij hem waarschuwden voor de mogelijke gevolgen van zijn film. Vanavond heeft de fractievoorzitter van het CDA, Pieter van Geel, Wilders opgeroepen om zijn film niet uit te zenden. Inmiddels heb ik, in antwoord op de vraag van journalisten of ik me aansluit bij de oproep van Van Geel, de volgende reactie naar buiten gebracht:

“Ik doe een appel op Geert Wilders om zeer zorgvuldig na te gaan of zijn eigen vrijheid van expressie opweegt tegen de mogelijke gevaren voor andere Nederlanders in binnen- en buitenland. Ik ga er van uit dat hij die verantwoordelijkheid op zich neemt, net zoals dat van iedere andere Nederlander wordt verwacht die gebruik maakt van zijn vrijheden. Het spreekt overigens voor zich dat die verantwoordelijkheid voor een parlementariër, die beslissingen mag nemen over het lot van Nederlanders, zwaarder weegt dan voor een gewone burger”

Update: inmiddels heeft premier Balkenende een terechte en stevige verklaring afgelegd, waarin hij benadrukt dat bij de vrijheid van meningsuiting ook verantwoordelijkheid hoort (link naar beelden volgt).

Beste Geert en Jan,

Natuurlijk heb ik het dit weekend ook kunnen volgen, want niets is zo mediageniek als een politicus die wild om zich heen slaat. Geert het was weer raak, toen je Balkenende een ‘beroepslafaard’ noemde omdat de premier je harde toon in het debat bekritiseerde. Pardon? Een ‘beroepslafaard’, omdat de premier een andere mening heeft dan jij?
En Jan, jij was behoorlijk grof toen je Wilders en Verdonk onderuit de zak gaf. Verdonk noem je extreem-rechts en Geert Wilders ‘levensgevaarlijk’ omdat hij hele bevolkingsgroepen wegzet: “we zagen op de Balkan en in Rwanda waar dat toe kan leiden.” Nu ben ik het met je eens dat Geert Wilders elementaire waarden schendt van fatsoenlijke omgang met elkaar. En dat kan inderdaad zorgen voor onrust en toenemende intolerantie. Maar ‘levensgevaarlijk’, onder verwijzing naar etnische zuiveringen? Je bedoelt toch niet dat Wilders onze eigen Mladic is? Of dat hij oproept tot moord, zoals de Hutu-leiders in Rwanda destijds?
Als je zijn grove stigmatiseringen gevaarlijk vindt, waarom betaal je hem dan met gelijke munt? Waarom draag je zelf bij aan de verspreiding van angst?

Laat ik op mijn beurt dan tegen jullie zeggen dat ik het afschuwelijk vind dat het democratische debat zo vervuilt. Dat diskwalificeren de plaats inneemt van argumenteren. En dat politieke leiders zonder enige terughoudendheid of gêne elkaar uitmaken voor rotte vis.
Laat ik nou altijd gedacht hebben dat volksvertegenwoordigers een voorbeeld moeten stellen in wellevendheid en welsprekendheid. En dat het parlement, ons nationaal democratisch forum, zijn gezag en geloofwaardigheid vooral ontleent aan hoogstaand debat, dat wordt gewonnen of verloren op kracht van argumenten.

Misschien hebben jullie nu de niet te bedwingen neiging om mij weg te zetten als ‘naïef’, ’soft’ of ‘knettergek’. Laat ik dan een praktisch argument geven.
Je oogst wat je zaait. Mensen kijken naar ons, ze projecteren hun verlangens en idealen op ons en verwachten dat wij kunnen helpen hun dagelijkse problemen op te lossen. Als mensen woedend met de rug naar elkaar toestaan, zoals in het debat over de islam teveel het geval is, dan helpt het niet als wij dat ook doen. Dan kan het juist erger worden. Juist als de problemen groot zijn en de tegenstellingen onverzoenlijk, komt het op een democratische houding aan. Als extremisme (links, rechts of religieus) de bedreiging is waar aan we bloot staan, dan moeten rede en redelijkheid het antwoord zijn. Ik ga ervan uit dat we het daar in ieder geval over eens zijn.
Maar dan moet wel de testosteron uit het debat. Zou dat lukken?

Hartelijks, Femke

Update: Naar aanleiding van dit postje was ik te gast bij Nova. Bekijk de uitzending.

Misschien is een verklaring voor de felle uithaal van Iran naar Nederland dat er parlementsverkiezingen (of zoiets) zijn in maart. Om met een beroemde politieke tegenstander te spreken: “het moet niet veel gekker worden.” Want hoe halen de 215 parlementariërs het in hun hoofd om ons de les te lezen.

Eerlijk is eerlijk, ook ik hou vaak mijn hart vast voor de film die niemand kent. En regelmatig wens ik dat de maker dit hobby-project verruilt voor een cursus Kreatief met kurk. Maar dat betekent niet dat nota bene Iran hoeft te dreigen over onze nationale querulant, en dat in de meest afschuwelijke antisemitische termen.

Laten we het er dan eerst eens over hebben dat 30% van de kandidaten uitgesloten is van deelname aan de verkiezingen. Dat Iran de internationale verplichtingen over openheid over zijn nucleaire programma niet weet na te leven. En misschien wil het Iraanse parlement ook een ‘open dialoog’ met Nederland over de voortdurende gewelddadige onderdrukking van mensenrechtenactivisten, politieke tegenstanders, journalisten, leraren, intellectuelen, vrouwen, studenten, vakbonden, homoseksuelen, christenen, atheisten, enz. enz. Of wellicht is het agressieve antisemitisme van de politieke leiders een goed gespreksonderwerp.

Als deze ‘puntjes’ zijn weggewerkt, ben ik wel bereid om tegen mijn Iraanse collega-parlementariërs te zeggen: “now we’re talking!”