Parlementaire oppositie betekent dat je de regering het vuur na aan de schenen legt. Je controleert, en je corrigeert als er fouten worden gemaakt. Je gaat de strijd met de regering aan als zij in strijd met je idealen handelen. Maar goede oppositie betekent ook dat je bewindslieden ruimhartig gelijk geeft als zij dat hebben en een compliment geeft als zij dat verdienen. Een compliment haalt helaas nooit het acht uur journaal of de voorpagina van de krant.Daarom vanaf deze week een nieuwe rubriek op mijn weblog: Het compliment van de week. Dat wordt eenstemmig, na beraad, door de GroenLinks-fractie gegeven. Alleen leden van de regering komen in aanmerking. En deze week gaat ons eerste compliment van de week zonder twijfel naar:

Frans Timmermans

Na onze oproep om op te komen voor de Bulgaarse weeskinderen is hij afgelopen vrijdag met gezwinde spoed, en de ruim 4000 handtekeningen die GroenLinks had verzameld, afgereisd. Eenmaal terug belde hij. Hij vertelde hoe zeer het hem aangegrepen had en welke afspraken hij heeft gemaakt met de Bulgaarse regering. De komende jaren gaat Nederland samenwerken met, en investeren in Bulgarije om de situatie te verbeteren. Yoh, Frans!

Actie helpt! Na publieksacties in Engeland, België komt ook in Nederland het protest op gang tegen de verschrikkelijke behandeling van weeskinderen in Bulgarije. In een kleine week tijd hebben bijna 2000 meer dan 4000 mensen onze petitie ondertekend tegen de Bulgaarse wantoestanden. En dat kunnen er veel meer worden!

Vanavond wordt de documentaire verkort uitgezonden bij Netwerk (Nederland 2, 20.25 uur). Dus attendeer je vrienden en familie erop, verwijs ze naar onze site en vraag ze om de petitie te ondertekenen.

Nadat Mariko Peters het lot van de weeskinderen vorige week in de Tweede Kamer aan de orde had gesteld, heeft de staatssecrataris van Europese Zaken snel gereageerd. Hulde voor Frans Timmermans! Vrijdag 30 januari reist hij naar Bulgarije, praat er met vertegenwoordigers van de Bulgaarse regering en bezoekt er weeshuizen. Als wij flink wat handtekeningen weten te verzamelen dan kunnen wij deze aaanstaande vrijdag aan Timmermans meegeven. Dan helpen wij de staatssecretaris en laten wij de Bulgaarse regering weten dat wij willen dat kinderen, overal in Europa, met liefde en respect worden behandeld.

Dus: geef Frans Timmermans een steuntje in de rug en teken de petitie!

Op dinsdagmiddag komt er een mail binnen. Dinand Woesthoff, zanger van Kane, zoekt vanuit de VS met spoed contact. Of ik hem wil bellen. Omdat ik niet elke dag word benaderd door een popster die ik alleen van TV ken, bel ik nieuwsgierig.
Hij klinkt verontwaardigd. Hij heeft een BBC-documentaire gezien over een kindertehuis in Bulgarije en hij vindt dat er politieke aandacht aan moet worden besteed. Ik beloof hem te kijken en hem te laten weten wat ik kan doen.
In mijn achterhoofd heb ik de vele reportages die na de val van de muur in Roemenië werden gemaakt en ik stel me in op vergelijkbare ellende.

Het is schandalig om te zeggen maar halverwege de anderhalf uur durende documentaire van Kate Blewett dacht ik: ‘was het maar zoals in Roemenië’.

‘Bulgaria’s abandoned children’ tart elke beschrijving.

Neem bijvoorbeeld Vasky, een 13-jarig meisje. Ooit kwam zij binnen als een redelijk gezonde peuter. Nu kan zij niet meer lopen, niet praten, ze ziet eruit als een skelet en haar botten breken door ondervoeding. Het enige wat zij de hele dag doet is haar bovenlichaam wiegen. Of het kleine jongetje dat altijd in bed ligt. Een duim is geamputeerd omdat hij er teveel op zoog en er gangreen ontstond. Binnenkort volgt waarschijnlijk de andere.

Kijk zelf maar >>

Dit zijn geen kinderen die bij hun geboorte al zwaar lichamelijk of geestelijk gehandicapt waren. Dit waren gezonde kinderen, soms met een kleinere handicap, die door opzettelijke verwaarlozing en mishandeling gek en ziek worden gemaakt. De staf van het tehuis sleurt kinderen aan een arm en een been naar het bad, propt de dagelijkse pap in hun mond en laat ze de hele dag op hun plastic stoeltje bij hun bed zitten. Nooit worden ze aangehaald of getroost, geslagen worden ze wel. Zoals een medewerker van het tehuis zelf zegt: de kinderen worden behandeld als ‘waardeloze objecten’. Of wat dacht je van de directeur die als enige wens een nieuwe computer heeft en over zichzelf zegt: ‘ik heb alleen medelijden met mezelf. Ik ben een goede directeur maar mijn staf schiet tekort.’

En wat het nog erger maakt. Dit is niet Roemenië dat zich net heeft bevrijd uit de misdadige klauwen van Ceaucescu. Dit is Bulgarije: een democratisch land en een gerespecteerd lid van de Europese Unie. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat in de Europese Unie kinderen zo behandeld worden? En hoe is het mogelijk dat in Bulgarije 1 op de 50 kinderen (dat is meer dan waar ook in de EU) in vergelijkbare tehuizen zit?

Wat kunnen we doen? Teken de petitie!
Vandaag heeft mijn collega-kamerlid Mariko Peters de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken (Frans Timmermans) gevraagd in gesprek te treden met de Bulgaarse regering. Hij heeft dit inmiddels toegezegd. Volgende week zal Joost Lagendijk praten met de Eurocommissaris die de nieuwe EU-lidstaten begeleidt.

Misschien moet Bulgarije geholpen worden om een einde te maken aan deze gruwelijke misstanden met financiële hulp. Maar misschien moet ook gedreigd worden dat de EU-subsidies worden opgeschort zo lang Bulgarije haar meest kwetsbare kinderen onmenselijk behandelt.

In Engeland leidde de vertoning van de film in september 2007 tot grote publieke verontwaardiging en duizenden handtekeningen. Dat voorbeeld kunnen we volgen. Het is een cliché maar waar: politici lopen harder als de publieke druk groter is. Als je dit gelezen hebt (en je hebt de documentaire gezien), plaats dan hier je handtekening om Bulgarije en de Europese Unie te laten weten dat je dit niet accepteert.