Woensdagavond om kwart voor 11 werd ik gebeld door een redacteur van Knevel en Van der Brink. Rita Verdonk kwam met ‘nieuws’ – welk nieuws, dat wilde de redacteur niet zeggen – en het zou fijn zijn als ik er in de uitzending telefonisch op wilde reageren. Nu voel ik er weinig voor om een side-kick te zijn in de grote Rita-show, dus ik meldde dat ik mijn tijd beter kon gebruiken door te slapen en het de volgende ochtend in de krant te lezen. Natuurlijk heb ik uiteindelijk wel gekeken en ja hoor, het was weer bal. Rita zou geen beveiliging meer krijgen. De onderbuik van Nederland – in de persoon van Prem Radakishun en Frits Barend – reageerde ogenblikkelijk verontwaardigd dat het een schande was dat Rita in de kou werd gezet en niet meer vrijelijk kon bewegen.

En natuurlijk volgde er op donderdagavond een spoeddebat, onder aanvoering van PVV en VVD, waaraan zelfs(!) Rita deel nam. De soep bleek niet zo heet te worden gegeten. Verdonk krijgt gewoon de beveiliging die zij nodig heeft, maar uit expert-analyses blijkt dat de dreiging is afgenomen, waardoor gepantserde auto’s met chauffeur niet meer nodig zijn. Nu vind ik wel dat Rita Verdonk recht heeft op inlevingsvermogen aangezien drie jaar beveiliging afschuwelijk is en de bedreigingen en intimidatie waarop zij is getrakteerd ‘een mens naar de strot grijpen’ (zo zei ik het in het debat). Ooit kreeg ik drie weken beveiliging op het hoogste niveau (het bleek gelukkig een broodje aap) en dat leidde tot een acute depressie, vooral dankzij de zijdelingse opmerking van een beveiligingsexpert dat het beter was als ik wat afstand hield van mijn kinderen.

Mijn inlevingsvermogen droogde wel acuut op toen La Verdonk midden in het debat de zaal verliet. Ineke van Gent rende haar achterna om te kijken of de emoties haar teveel werden en kwam stomend van woede terug: ‘ze zit in de schmink!’. Democratie verliest blijkbaar direct haar betekenis als NOVA begint.

Dat verklaart misschien ook waarom Verdonk niet bij het debat was over embryo-selectie, dat eerder op de dag plaatsvond. Ik vond dat een lastige en emotionele confrontatie, vooral omdat het om een kleine groep kwetsbare vrouwen gaat die vermalen dreigt te worden in het politieke en ethische conflict tussen PvdA en ChristenUnie.

Ik vind dat embryo-selectie is toegestaan bij ‘een verhoogd individueel risico op een ernstige genetische ziekte’. Dat betekent dat als er een aanmerkelijke kans is op bijvoorbeeld borst- of eierstokkanker, aanstaande ouders samen met hun arts embryo-selectie mogen toepassen. Ik ben ook een tegenstander van een limitatieve lijst van ziekten aangezien politici dan op de stoel van de arts gaan zitten.

In het politieke en publieke debat is er grote weerzin tegen de christelijke overtuigingen van de ChristenUnie en tegen hun macht als kleine partij: ‘een minderheid moet zijn wil niet kunnen opleggen’. Beide argumenten vind ik onzinnig en onheus. Vanzelfsprekend mag de ChristenUnie tot haar stellingname komen op basis van haar geloofsovertuigingen. Wel heb ik er moeite mee als de partij suggereert dat andere opvattingen in strijd zouden zijn met het enige en ware geloof. En het hoort nu eenmaal bij een coalitiesysteem dat de kleinste partij in een coalitie aan het langste eind kan trekken, als de twee grote partijen niet op hun strepen staan. Als de ChristenUnie het pleit wint, dan is dat vooral de PvdA – als groot voorstander van embryo-selectie – aan te rekenen.

Ik heb grote problemen met de politieke geloofwaardigheid van de ChristenUnie. Nu wordt alles uit de kast gehaald om deze zogenaamde ethische breuk tegen te houden, maar in een eerder stadium was er van verzet geen sprake.

- Waarom heeft de ChristenUnie dit niet in het Regeerakkoord laten opnemen als het zo wezenlijk was? Nu roept Andre Rouvoet dat het in strijd is met de geest van het Regeerakkoord. Dat is een slap argument: het staat er gewoon niet in. En de andere coalitiepartijen moeten niet accepteren dat via het regeerakkoord wordt geprobeerd de Kamerfracties van PvdA en CDA hun stemvrijheid te ontnemen. Als embryo-selectie deel uit gaat maken van het regeerakkoord dan kan bijvoorbeeld de PvdA-fractie niet meer afwijkend stemmen zonder een kabinetscrisis te veroorzaken.

- Waarom legt de partij zich (zij het morrend) wel neer bij abortus? De ChristenUnie aanvaardt dat de betrokken vrouwen na een vruchtwaterpunctie een abortus plegen (dat is vernietiging van een foetus) en niet dat een embryo wordt geselecteerd. Toen abortus op de agenda stond vond de ChristenUnie het belangrijker om een coalitie-akkoord tot stand te brengen, bij embryo-selectie is zij bereid een kabinetscrisis te riskeren. Daar zit geen logica in.

- In november 2007 heeft staatssecretaris Bussemaker in een debat aangekondigd dat zij embryo-selectie bij borst- en eierstokkanker ging heroverwegen. Niemand heeft toen gemord, ook de ChristenUnie niet. Partijleider Rouvoet heeft toen helemaal niet gevraagd om kabinetsberaad en kamerlid Wiegman heeft geen motie ingediend om Bussemaker de pas af te snijden. De ChristenUnie kon deze stap van verre zien aankomen en dan is het beneden peil om Bussemaker nu een gebrek aan ‘zorgvuldigheid’ te verwijten.

Ik zou het handig vinden als de ChristenUnie niet steeds op haar christelijke en ethische overtuigingen wordt aangevallen (daar heeft ze gewoon recht op) maar als een ‘gewone’ politieke partij op haar politieke geloofwaardigheid. De ChristenUnie heeft laten zien dat haar eigen principes niet ‘heilig’ zijn. Zij heeft haar opvatting over de ‘bescherming van alle leven’ (bij euthanasie en abortus) ingeruild tegen andere – blijkbaar belangrijkere – punten in het coalitie-akkoord. Dan is het – zacht gezegd – wonderlijk dat embryo-selectie onbespreekbaar is. 

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Vandaag is het de grote dag van ‘Rita en de Tonnies’. Ter ere daarvan vandaag op mijn site nog eens het Rita-lijflied. En tegen Rita zou ik willen zeggen: “behouden vaart!“

Gisteravond bij Pauw & Witteman zegt Rita Verdonk dat de Tweede Kamer meestal over niks praat maar dat zij altijd bij de belangrijke debatten aanwezig is. Toch nog een klein vraagje voor Rita: waar was je bij het debat over verlenging van de missie in Uruzgan? Ik heb echt goed om me heen gekeken maar je was in geen velden of wegen te bekennen. En dat was toch het moment waarop wij, volksvertegenwoordigers, moesten beslissen over de veiligheid en toekomst van onze militairen. Of valt dat ook in de categorie ‘Haags geneuzel’?

 
Nu begrijp ik wat Rita Verdonk uitspookt op al die dagen dat ze niet aan het werk is in de Tweede Kamer: ze zit op de publieke tribune in een rechtszaal om haar steun te betuigen aan Germaine C.

Het is volstrekt onverantwoord dat een parlementariër zich uitspreekt over de hoogte van een straf in een lopende rechtszaak. Germaine C., die de dief van haar tasje in Amsterdam doodreed, is vanmiddag veroordeeld tot een werkstraf van 180 uur. Maar haar advocaat heeft inmiddels aangekondigd in beroep te gaan waardoor de uiteindelijke veroordeling hoger of lager kan uitvallen, of er vrijspraak kan volgen.

Nog veel bonter heeft de PVV het gemaakt. Voordat de rechter oordeelde en opgezweept door de ‘reaguurders’ van GeenStijl, hebben ze in ‘serieuze’ kamervragen aangedrongen op een lintje voor Germaine C. Dit kun je niet anders uitleggen dan een oproep tot ‘eigenrichting’.

Op vrijdag 27 januari 2006 heeft op mijn initiatief in de tweede Kamer een grote conferentie plaatsgevonden over de scheiding van machten. Met dank aan de LPF (weet u nog?) werden er toen namelijk om de haverklap aanwijzingen gegeven aan de rechter om in individuele strafzaken vooral veel harder te straffen. De toenmalige Minister van Vreemdelingenzaken (ra, ra..?) had toen al over de zaak Germaine C. gezegd dat er geen sprake was van moord: ‘als de jongen de tas niet had gestolen, reed hij nog gewoon op zijn scooter rond en zat de vrouw nu gewoon thuis’.

Al deze kortzichtige politici realiseren zich schijnbaar niet dat politieke rechtspraak het eindpunt is van hun populistische geblèr. Dat wil zeggen dat rechters onder druk worden gezet om uitvoering te geven aan politieke modegrillen. Stel je voor: de rechter die besluit om een politicus te veroordelen voor racisme en het aanzetten tot haat of filmpjes verbiedt, omdat hij zich onder druk gezet voelt door andere politici of de regering die het Gesundenes Volksempfinden zeggen te bedienen.

Als je trots bent op Nederland en vindt dat onze democratische rechtsstaat beschermd moet worden tegen ondemocratische invloeden van buitenaf (van bijvoorbeeld islamitische landen waar politici ook graag voor rechter spelen), dan moet je zelf eerst het goede voorbeeld geven.