Oef, wat is minister Plasterk koppig. Gisteravond kon in een debat eindelijk het ‘vuiltje’ worden weggewerkt over homodiscriminatie in Nederland (zie eerdere posts Hardball en Hardball, deel 2). Volgens mij (en D66, VVD en SP), de Commissie Gelijke Behandeling en de koepel van christelijke homo-organisaties wordt in het bijzonder onderwijs discriminatie van homo’s oogluikend toegestaan. De Europese Commissie heeft Nederland ook opgeroepen de wet aan te passen.

Wat is het probleem? In de wet staat dat ‘het enkele feit’ van homoseksualiteit geen reden mag zijn om iemand in het bijzonder onderwijs te weigeren of te ontslaan. Iemand mag homo zijn en samenwonen, anders wordt het als een homoseksuele leraar ook hand in hand over straat gaat of in de klas uitlegt dat hij/zij homo is. Je mag het wel zijn maar je mag het niet uitdragen. De christelijke homogroepen gaven nog een mooi voorbeeld van deze, door de wet mogelijk gemaakte hypocrisie. Sommige christelijke scholen schijnen homoseksuelen met een trucje buiten de deur te houden. Zij eisen dat leraren een verklaring ondertekenen dat seks thuishoort binnen het huwelijk van man en vrouw. Tja, zo lust ik er nog wel één.

Minister Plasterk blijft in zijn dooie eentje volhouden dat het niet mag: als de wet het al niet verbiedt dan mag het in ieder geval niet van de minister. Eigenlijk is het een beetje droef. Want over de inzet van de minister hoeft niemand te twijfelen. Hij is oprecht boos en getergd door de gedachte dat ‘zijn’ wet homodiscriminatie zou toestaan. En ik kan ook niet wachten tot ik de minister in roze balletpak terugzie op een overheidsboot tijdens de Gay Pride.

Maar de minister heeft een groot politiek probleem. Voor coalitiegenoten CDA en CU is het ‘enkele feit’ namelijk heilig en zij lijken de minister te verhinderen deze ongerechtigheid uit de wet te halen.

De sleutel ligt bij de PvdA (zoals vaker). Voordat zij zich bekeerden tot deze grijze coalitie vonden zij ook dat de wet veranderd moest worden. Gisteravond liet de woordvoerder veel enerzijds, anderzijds horen. Ik dien deze week een motie in en ik heb de PvdA gevraagd om mee te tekenen. Doet de PvdA dat, dan is er een Kamermeerderheid die de wet wil veranderen. Weigert de PvdA of stemt ze tegen, dan winnen de christen-conservatieven het pleit.

En dan verliezen ik, de minister èn weldenkend Nederland dit potje hardball.

Vandaag is er een briefje binnengekomen van onze minister Plasterk. En oh, oh, wat is hij hardleers. Ja, inmiddels erkent hij dat de Europese Commissie in haar advies wel opmerkingen maakt over de uitzondering op het verbod op discriminatie van homoseksuelen in het bijzonder onderwijs. Tijdens het debat vergaloppeerde de minister zich dus toen hij tegen mij zei dat het advies van de Commissie daar helemaal niet over ging (bloemetje misschien?).

Maar hij houdt vol dat Nederland niet op de vingers wordt getikt en dat discriminatie van homoseksuelen niet mag. Want zegt hij, volgens de Wet Gelijke Behandeling mag een homoseksuele leraar niet worden afgewezen vanwege het hebben van een homoseksuele relatie.

Dat klopt als een bus. Niemand mag in Nederland worden afgewezen of ontslagen vanwege ‘het enkele feit’ dat hij homoseksueel is. Maar het wordt anders als deze leraar er in de klas openhartig over praat of met zijn vriend innig gearmd over straat gaat. Met andere woorden op sommige bijzondere scholen mag je wel homoseksueel zijn, zolang je het maar niet laat merken. Dat is nou discriminatie en daarom moet de wet veranderd worden.

Laat ik een ultieme poging doen om het voor de minister inzichtelijk te maken. De kronkelredenering in onze wet is namelijk als volgt: je mag wel een man zijn, je mag ook wel staand plassen (als je de wc-deur tenminste goed dicht doet) maar je mag niet uitdragen in de klas dat je een man bent. Dat moet de minister toch ook op zijn minst een tikkie gek vinden.

Om een lang verhaal kort te maken: 28 februari debatteert de kamer op mijn verzoek hierover. Daarna meld ik me weer met de uitkomst van dit wedstrijdje hardball.

Nu beschouw ik mezelf als een gedegen, weinig rellerig Kamerlid. Dus ik stond met mijn oren te klapperen toen Minister Plasterk vanmiddag plotseling mij persoonlijk aanviel. Hij verweet mij ‘incidentenpolitiek’ en debat op basis van persberichten.

Wat was er aan de hand? Tijdens het mondelinge vragenuur ondervroeg ik de minister over het oordeel van de Europese Commissie over discriminatie van homo’s in Nederland. In ons verlichte en tolerante gidsland is het namelijk nog steeds zo dat bijvoorbeeld bijzonder onderwijs door bepalingen in de Wet Gelijke behandeling praktiserende homo’s mag weigeren of mag ontslaan. Volgens – inderdaad – het persbericht van de Europese Commissie krijgt Nederland een pak voor de broek. Vanzelfsprekend heb ik dit nog eens gecheckt bij Kathalijne Buitenweg, onze Europese woordvoerder op dit terrein, die overigens maanden geleden al waarschuwde dat er een oordeel van de Europese Commissie aan zat te komen.

Maar minister Plasterk haalde tijdens het vragenuur het volledige advies van de Europese Commissie, dat nog niet openbaar was, tevoorschijn. Naar zijn stellige mening, ging het advies helemaal niet over het bijzonder onderwijs. Nee hoor, de Europese Commissie berispt ons helemaal niet. Het enige wat de Commissie, aldus Plasterk, van Nederland verlangt is aan te geven onder welke condities ‘een kerk mag eisen dat iemand celibatair is’.
Daarmee was de zaak voor de minister afgedaan, puntje met wat smalend commentaar weggepoetst en de voortdurende discriminatie van praktiserende homo’s door sommige religieuze instellingen van de agenda geveegd.

Maar wat doet een gedegen kamerlid? Die leest het hele advies van de commissie, dat inmiddels openbaar is (maar nog niet digitaal). En wat blijkt? Nederland wordt wel degelijk berispt op de vrijheid die bijvoorbeeld bijzonder onderwijs nog steeds heeft (op pagina 5 en 6).
Het was gewoon blufpoker van de minister, niet meer en niet minder. En waarom zou hij dat nu doen? Misschien vergeten het hele advies van de Europese Commissie te lezen? Gedebatteerd op basis van een ambtelijk adviesje? Of levert het advies de minister een politiek probleem op? Zou het zo kunnen zijn dat deze minister van PvdA-huize de wet wel degelijk wil veranderen en discriminatie wil verbieden, en dat zijn coalitiegenoten CDA en ChristenUnie hem dat niet toestaan?

Donderdag mag de minister het van mij alsnog komen uitleggen in de Kamer. Dan mag hij ook antwoord geven op mijn vraag of deze regering homo-discriminatie gaat verbieden of niet.
Als de minister hardball wil spelen, dan kan ik dat ook!