-
Auteursrecht
-
- Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Je mag het onder voorwaarden kopiëren en hergebruiken.
-
Dec
10
Uitstoot raakt armsten
De kranten koppen ‘het gaat om het geld’ en NRC-Handelsblad analyseert terecht dat klimaatverandering vooral een internationaal verdelingsvraagstuk is. Dat klopt als een bus.
Overwegend rechtse klimaatsceptici suggereren graag dat het om een dure hobby van ‘bomenknuffelaars’ gaat die zich aan elke stam willen vastketenen. In werkelijkheid levert klimaat een groot sociaal en economisch probleem op.
Het is vaker gezegd, de uitstoot van broeikasgassen in Europa, Amerika en Australië raken de allerarmsten en hun kinderen het hardst. In een prachtige fotoreportage in Vanity Fair, wordt deze oneerlijke spreiding van welvaart en vervuiling indringend zichtbaar gemaakt.
Een van de geportretteerden is Amena Khatun, een oude vrouw die haar hele leven woonde in een dorp aan een rivier in Bangladesh. Omdat het water steeg heeft zij moeten verkassen naar de sloppenwijken in Dhaka, Bangladesh’ hoofdstad.
Het is een verhaal uit duizenden, van arme boeren, herders en vissers die hun vruchtbare land tot woestijn zagen worden of het water om hen heen zagen stijgen. Het is onze welvaart die elders tot vervuiling en crisis leidt en de principiële vraag die in Kopenhagen moet worden beantwoord is of wij bereid zijn daar nu een eerlijke prijs voor te gaan betalen.
Dat betekent vooral dat wij derde wereldeconomieën in staat moeten stellen om te groeien, zonder dat zij er net zo’n rommel van maken als wij. Dan zullen wij (het rijke deel van de wereld) hen geld en middelen moeten geven om zich aan te kunnen passen aan klimaatverandering en te kunnen investeren in milieutechnologie.
En dat is niet alles. Wij zullen ook het goede voorbeeld moeten geven door ons aan een internationale afspraak over vermindering van de uitstoot te houden en door in eigen land stevige maatregelen te treffen.
Vandaag presenteert mijn collega Kees Vendrik in de Tweede Kamer zijn klimaatbegroting. Hij laat zien dat Nederland met een paar moedige beslissingen de uitstoot van CO2 met 40% kan verminderen in 2020.
Consumenten hoeven daarvoor geen halsbrekende toeren uit te halen, noch hoef je op een korte termijn woningisolatie te verplichten zoals de PvdA voorstelt. Wat je nodig hebt zijn een aantal scherpe financiële keuzes en politieke wil. Het geldt in Kopenhagen, het geldt in Nederland voor het kabinet: ‘put your money where your mouth is’.
Dec
6
Alle ballen op Obama
Zijn eerdere plan om even langs te wippen op weg naar de Nobelprijs-uitreiking, stemde somber. Als ‘leider van de wereld’ is hij de enige die 192 dwarse landen op een lijn kan krijgen om klimaatverandering nu een halt toe te roepen.
Hij heeft de positie om grootverbruikers (zoals China) aan een echte afspraak te binden en rijke, westerse landen te dwingen te investeren in duurzame economische groei in de derde wereld.
Maar onmiskenbaar huizen er twee zielen in Obama’s borst. Er is de progressieve democraat die samen met Al Gore meermalen heeft beklemtoond dat klimaatverandering één van de grootste problemen van onze tijd is.
Maar hij is ook de president van het meest vervuilende land van de wereld. De leider van Amerikanen die ongeacht hun politieke kleur getrouwd zijn met hun airconditioning, hun benzineslurpende auto’s en hun huizenhoge koelkasten (en het liefst drie).
In de Verenigde Staten zijn energiebesparing en vermindering van de CO2-uitstoot niet meer en niet minder dan een frontale aanval op ‘the American Way of Life’. Dat complotten van klimaatsceptici juist in de Verenigde Staten welig tieren, hoeft nauwelijks te verbazen.
Daar mag je nog eens bij optellen dat Obama zijn bevolking en parlement nodig heeft voor een goed maar omstreden gezondheidszorgplan en voor een impopulaire Afghanistanbeslissing.
Dus wat gaat Obama doen? En hebben wij, niet zijnde Amerikaanse kiezers, er wat over te zeggen? Ik denk – helaas – niet zoveel. Wat we kunnen doen, is de druk opvoeren: door demonstraties en acties, en door Europese leiders die Obama eensgezind onder druk zetten.
Alleen als het internationale gezichtsverlies heel groot dreigt te worden, als het buitenlandse commentaar ook – en gezaghebbend – het Amerikaanse binnenland bereikt, zal er wat in beweging komen. En dan nog … Maar vanaf nu moet gelden: alle ballen op Obama!
Nov
4
Kolencentrales
Een belangrijke stap van de Tweede Kamer in de strijd tegen de klimaatverandering. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde gisteren vóór een motie van GroenLinks om een CO2-norm voor elektriciteitscentrales in te voeren. Daardoor mogen energiebedrijven in de toekomst geen vieze kolencentrales meer bouwen.
De motie werd ingediend door collega Kees Vendrik. Die zei: “Een zege voor het klimaat. Dit werpt een forse dam op voor de bouw van nieuwe kolenmonsters. Als het aan de Tweede Kamer ligt dan kiezen energiebedrijven in de toekomst uitsluitend nog voor de schoonste energievormen.”
Een prachtig resultaat dus voor GroenLinks en belangrijker nog, voor het klimaat. Lees op Kopenhagenreport meer over het stoppen met kolencentrales en wat wij nog meer doen voor het klimaat.
PS: ik was gisteren te gast in Pauw en Witteman.
Feb
27
Een dijk van een wet
Vanuit mijn werkkamer keek ik vandaag uit op een bijna twintig meter langer dijk van zandzakken. Milieu- en ontwikkelingsorganisaties voerden op de stoep van de Tweede Kamer actie voor een klimaatwet. Als je zeker wil weten dat Nederland iets doet aan het broeikaseffect, dan moet je in een wet vastleggen dat de uitstoot van broeikasgassen elk jaar minder wordt. Bij de algemene beschouwingen pleitte ik dan ook voor een klimaatwet. Geweldig dat maar liefst 30 maatschappelijke clubs vandaag samen een vuist maken voor zo’n wet.
Lees het hele artikel »
Feb
14
Dag knappe onbekende
En het werkt elke keer weer! De verzamelde krachten van detailhandel, reclamebureaus en ptt-post hebben mij vanochtend ook naar al mijn postbussen laten rennen, hopend op een anonieme maar daarom niet minder aantrekkelijke en overweldigende aanbidder. Wat ik (al dan niet) vond, houd ik geheim want ik wil de potentiële aanbidders die vandaag lekker uitslapen of pas laat op gang komen, niet ontmoedigen.
Tegen al die duizenden mannen die mij nog zouden willen verrassen, zou ik willen zeggen: maak voor mij je hart groen! Ga naar Natuurmonumenten en koop een boom. In Flevoland kan dan een groot klimaatbos verrijzen. Zelf heb ik mijn groene hart vandaag ook geschonken aan die ene ….
-