Agent van De Volkskrant

De inkt van het scherpe ingezonden briefje (sorry, geen link mogelijk) van Kathalijne Buitenweg vanochtend is nog niet droog, of De Volkskrant laat zien dat het nog erger kan. Terecht hekelt Kathalijne het ‘devote’ toontje in het hoofdredactionele commentaar van gisteren over de ‘heksenjacht’ tegen links. Dat klinkt – vriendelijk gezegd- niet helemaal overtuigend uit de mond van een hoofdredactie die in twee eerdere commentaren GroenLinks devalueerde tot een ‘reclasseringsinstelling voor politieke delinquenten‘ en een ‘bejaardensoos voor overjarige actievoerders‘.

Men hanteert daarbij het – bij de Telegraaf en GeenStijl – beproefde middel van ‘guilty by association’: iedereen in een organisatie is medeverantwoordelijk voor het gedrag van de enkeling. En dan heb ik het nog niet over de grote hoeveelheid nogal eenzijdige stukken over Wijnand Duyvendak, met als ‘hoogtepunt’ de columns van Hans Wansink die overigens tevens (mede-)verantwoordelijk is voor de al geprezen hoofdredactionele commentaren. Of over de onjuiste en tendentieuze samenvatting van Wijnands boek, die ook nog eens – ongeacht het embargo – voor publicatie verscheen en pas na ettelijke telefoontjes werd gerectificeerd (sorry, geen link mogelijk).

Nu kun je een tijd denken: dit hoort erbij. Maar het wordt toch echt anders als een dag na het ‘devote’ hoofdcommentaar de krant (vet) opent met het bericht: ‘Agent “rekent af” met Duyvendak‘. Blijkbaar geldt de oproep geen heksenjacht te starten tegen links alleen voor andere media of enkel voor ministers en niet voor inmiddels teruggetreden kamerleden. Want niet alleen heeft er weer eens geen hoor of wederhoor plaatsgevonden, je broek zakt af als je leest wie die ‘agent’ is die op pagina 1 en 3 scheldend mag leeglopen over Wijnand: voormalig TCA-directeur Dick Grijpink. Nu geldt voor mij dat iemand pas schuldig is als het bewijs is geleverd, maar de Amsterdamse ‘notabele’ Grijpink (bijnamen de ‘taxi-gangster’ en de ‘dicktator’) heeft de schijn nogal tegen. Hij heeft de taxibranche met zijn directeurschap niet echt de beste dienst bewezen en twee minuutjes googlen levert een waslijst aan strafrechtelijke klachten en verdenkingen op. De Volkskrant glijdt volstrekt onderuit door van deze man een gezaghebbende bron te maken, zonder dat hij een spatje bewijs levert voor zijn beschuldigingen. Samen met zijn biograaf Bart Bakker (voormalig adviseur van Hilbrand ‘so you wanna be a popstar‘ Nawijn) ziet hij zijn kans schoon om zijn boekje aan te prijzen door Wijnand een trap na te geven en De Volkskrant geeft hem alle ruimte.

Ik vraag me zo langzamerhand af waarom ik mijn abonnement op De Volkskrant nog koester. Net als De Telegraaf publiceert de krant ongefundeerde beschuldigingen die mensen diep kwetsen en beschadigen. Het belangrijkste verschil lijkt dat de Telegraaf dit onverbloemd doet terwijl De Volkskrant er vervolgens in een hoofdredactioneel commentaar een rooms sausje overheen giet.

Tagged as: buitenweg, volkskrant, wijnand