-
Auteursrecht
-
- Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Je mag het onder voorwaarden kopiëren en hergebruiken.
-
Jun
17
Saluut Jan!
In mijn politieke leven waren er altijd twee zekerheden:
- Het CDA regeert;
- Jan Marijnissen leidt de SP en dat zal hij blijven doen. Hoe lang ik zelf ook nog GroenLinks mag leiden, Jan overtreft mij met gemak.
En wat gebeurt er nou? Jan houdt er mee op, en verdorie, ook nog om gezondheidsredenen.
Toen ik net fractievoorzitter werd, imponeerde zijn aanwezigheid in de plenaire zaal mij enorm, en stemde mij soms ook een tikje afgunstig. In de loop van de jaren is langzaam maar zeker gelijkwaardigheid daarvoor in de plaats gekomen, wat niet weg neemt dat ik Jan altijd ben blijven beschouwen als een politiek instituut. Dat langzame drafje van achteruit de zaal, onderwijl zijn jasje dichtknopend, dat wijde armgebaar aan de interruptiemicrofoon waardoor je wist dat hij begon aan een ontspannen én uitgebreide uiteenzetting over de verworvenheden van de naoorlogse verzorgingsstaat. En vooral, hoe die te grabbel worden gegooid.
Jan wordt backbencher en hij gaat schrijven. Daar zullen we vast nog veel over horen maar laat één ding duidelijk zijn:
Het is een groot gemis voor linkse politiek!
En vooral, het is een groot gemis voor mensen aan de onderkant, voor mensen op het minimum, mensen die verdrukt dreigen te raken, mensen die vinden dat ze te weinig stem hebben in de politiek!
Jan en ik hebben de afgelopen jaren ook wel onze onenigheden gehad maar dat neemt niet weg dat ik zijn diepe bewogenheid, zijn oorspronkelijke linkse en solidaire geluid, zijn onvermoeibare en hartstochtelijke inzet voor sociale rechtvaardigheid diep en diep respecteer.
Het is gewoon verdomde jammer!
Jan, saluut!
Foto: Jan-Edward Dijkhuizen