Iemand al iets gelezen?

Heb ik gisteren en vandaag toch mijn persoonlijke mini-fitna-ervaring. En eerlijk, het is vleiend en fijn om te merken dat ik een snaar raak. Maar het is toch ook wel een beetje gek. Niemand heeft namelijk een woord gelezen.

Een tikkie scheve samenvatting van mijn betoog op een partijbijeenkomst in Trouw van maandag over een manifest dat nog moet verschijnen is genoeg om verregaande conclusies te trekken. In Trouw van vandaag noemt men mijn ‘oproep’ om minder te gaan werken en minder te consumeren in een hoofdredactioneel ‘een slag in de lucht’. Twee hoogleraren komen aan het woord. De ene omarmt het, de ander sabelt het neer. En de columnist van dienst adviseert mij ‘om met mijn rotpoten van zijn rotflatscreen af te blijven‘.

Tuurlijk Sylvain, al iets gelezen? En dan laat ik Elsevier, RTL-Z, de jongens van GeenStijl maar even buiten beschouwing.

Voor de duidelijkheid, een tip van de sluier van mijn (nog niet verschenen) manifest:

1. Ik vel geen morele oordelen over consumptie, dat is me te gemakkelijk. Ik ben zelf een consument, ken de verleidingen goed en kan er van genieten. Ik analyseer alleen waar onze, bij elkaar opgetelde overconsumptie toe leidt: uitputting van natuurlijke hulpbronnen, economische en sociale kwetsbaarheid en maatschappelijke spanning. Ik stel de vraag of wij (dus ik ook) te verleiden zijn tot ander gedrag en welke bijdrage de politiek daaraan zou moeten leveren.
2. Ik pleit niet voor minder werk maar ik stel dat de onevenredige nadruk op arbeidsproduktiviteit leidt tot het uitstoten van zogenaamd ‘laagproduktieve arbeidskrachten’, en permanente tijdsnood bij de werkenden. In plaats daarvan zou er een veel grotere nadruk moeten liggen op arbeidsparticipatie. Dat wil zeggen, dat niet minder mensen harder moeten gaan werken, maar meer mensen aan het werk moeten kunnen en gaan (bijvoorbeeld arbeidsgehandicapten, vrouwen).

Tagged as: consumeren, trouw