Oef, wat is minister Plasterk koppig. Gisteravond kon in een debat eindelijk het ‘vuiltje’ worden weggewerkt over homodiscriminatie in Nederland (zie eerdere posts Hardball en Hardball, deel 2). Volgens mij (en D66, VVD en SP), de Commissie Gelijke Behandeling en de koepel van christelijke homo-organisaties wordt in het bijzonder onderwijs discriminatie van homo’s oogluikend toegestaan. De Europese Commissie heeft Nederland ook opgeroepen de wet aan te passen.
Wat is het probleem? In de wet staat dat ‘het enkele feit’ van homoseksualiteit geen reden mag zijn om iemand in het bijzonder onderwijs te weigeren of te ontslaan. Iemand mag homo zijn en samenwonen, anders wordt het als een homoseksuele leraar ook hand in hand over straat gaat of in de klas uitlegt dat hij/zij homo is. Je mag het wel zijn maar je mag het niet uitdragen. De christelijke homogroepen gaven nog een mooi voorbeeld van deze, door de wet mogelijk gemaakte hypocrisie. Sommige christelijke scholen schijnen homoseksuelen met een trucje buiten de deur te houden. Zij eisen dat leraren een verklaring ondertekenen dat seks thuishoort binnen het huwelijk van man en vrouw. Tja, zo lust ik er nog wel één.
Minister Plasterk blijft in zijn dooie eentje volhouden dat het niet mag: als de wet het al niet verbiedt dan mag het in ieder geval niet van de minister. Eigenlijk is het een beetje droef. Want over de inzet van de minister hoeft niemand te twijfelen. Hij is oprecht boos en getergd door de gedachte dat ‘zijn’ wet homodiscriminatie zou toestaan. En ik kan ook niet wachten tot ik de minister in roze balletpak terugzie op een overheidsboot tijdens de Gay Pride.
Maar de minister heeft een groot politiek probleem. Voor coalitiegenoten CDA en CU is het ‘enkele feit’ namelijk heilig en zij lijken de minister te verhinderen deze ongerechtigheid uit de wet te halen.
De sleutel ligt bij de PvdA (zoals vaker). Voordat zij zich bekeerden tot deze grijze coalitie vonden zij ook dat de wet veranderd moest worden. Gisteravond liet de woordvoerder veel enerzijds, anderzijds horen. Ik dien deze week een motie in en ik heb de PvdA gevraagd om mee te tekenen. Doet de PvdA dat, dan is er een Kamermeerderheid die de wet wil veranderen. Weigert de PvdA of stemt ze tegen, dan winnen de christen-conservatieven het pleit.
En dan verliezen ik, de minister èn weldenkend Nederland dit potje hardball.
Comments on this entry are closed.