-
Auteursrecht
-
- Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Je mag het onder voorwaarden kopiëren en hergebruiken.
-
Archief voor de maand maart, 2008
Mrt
28
Wilders de onheilsprofeet
Vanochtend vroeg breng ik, nog slaperig nadat ik gisteravond laat naar Tofik op TV heb gekeken, de kinderen naar school. Van het uitkomen van ‘de film‘ is helemaal niets te merken. De verzamelde Marokkaanse moeders borduren bloemetjes op papieren kaartjes en we praten wat over de traktatie die de kinderen aan het einde van de dag krijgen.
Op de terugweg naar huis schiet een Marokkaanse buurtvader mij aan. “Of dit nou alles is.” “Tja, dit is het,” zeg ik, en we lachen wat. Hij heeft gisteravond in de moskee naar de film gekeken en hij is niet erg onder de indruk. “De man is gek,” concludeert hij schouderophalend en we gaan onzesweegs.
In de reacties op de film overheerst ‘opluchting’. Natuurlijk ben ik ook opgelucht omdat in de film alleen maar oude beelden worden gerecycled en er geen Koran wordt verscheurd. We zullen wel nog moeten bezien of opluchting ook de komende dagen en weken gerechtvaardigd blijft. Overigens heeft Wilders behoorlijk geshopt op Arabische sites en TV-zenders die hij zelf wil verbieden: als advocaat van de duivel kun je zelfs stellen dat hij er nogal onhandig reclame voor maakt.
Maar ik bespeur bij mezelf ook lichte frustratie. Op TV verwoordt Mohamed Benzakour dit het beste. Net als GroenLinks in haar eerste reactie noemt hij de film een ‘anti-climax’. Hij had er meer van verwacht: “misschien dat deel 2 dit biedt maar je weet dat deel 2 altijd nog slechter is dan deel 1.”
Lees het hele artikel »
Mrt
27
Emancipatie en de SP? Nee.
Ik ben het kind van een werkende moeder. Mijn moeder combineerde de (gedeelde) verantwoordelijkheid om mij en mijn broer goed groot te brengen met een drukke baan als wethouder. Ik heb daar altijd profijt van gehad en tot op de dag van vandaag vervult haar zelfstandigheid mij met grote trots. Vooral toen zij na een echtscheiding gemakkelijk in staat was om in haar eigen levensonderhoud te voorzien.
Ik moest hieraan denken omdat deze week een karakteristiek verschil van mening tussen GroenLinks en de SP, weer eens opleeft. Dat gaat over ouders – lees moeders – en werk.
Lees het hele artikel »
Mrt
25
Compliment voor: Guy Verhofstadt
Oppositie voeren betekent controleren, corrigeren en kritisch zijn op de regering. Maar ook: een compliment geven als dat verdiend is. Daarom geeft de GroenLinks-fractie eenstemmig, na beraad, elke week een compliment aan een van de leden van het kabinet.
De fractie stapt deze week noodgedwongen over de grens. Want terwijl bij de Nederlandse regering alleen angstige, afwachtende stilte heerst en elk maatschappelijk debat wordt gesmoord in ondoorgrondelijk jargon en in clichés, weet de Belgische (inmiddels ex-)premier Verhofstadt, zoals het een staatsman betaamt, uitdrukking te geven aan een groot Belgisch verlies. Hij eert Hugo Claus als de meester van de Nederlandstalige letteren en toont respect voor zijn zelfgekozen dood:
“Het stemt me droef afscheid te moeten nemen van de meester. Want in ieder van zijn geschriften en gedichten was hij een (emotioneel) lichtbaken in onze duistere wereld. Maar anderzijds heb ik er ook vrede mee dat hij er zo over heeft beslist. Want hij is als een grote gloeiende ster van ons heen gegaan, precies op tijd, precies vooraleer hij tot een plomp zwart gat zou zijn ineengeklapt. Het ga je goed in de nieuwe wereld, ‘in de schoot van de lieve dood’.”
Het zou een aansporing moeten zijn voor de Nederlandse regering om de veilige haven eens te verlaten van platitudes, door opiniepeilers gedicteerde gemiddelde meningen en bestuurskundige formules, en voor de vloot uit te varen. Het compliment van de week gaat naar Guy Verhofstadt om hoe hij de schrijver eert, ook in zijn bewuste beslissing om waardig te sterven.
Mrt
21
Wie zegt dat vrouwen niet leuk zijn?
Het was een week met loodzware onderwerpen: 5 jaar oorlog in Irak, euthanasie, godslastering en het geweld in Tibet.
Daar bovenop ben ik begonnen aan het prachtige maar somber stemmende boek van Selma Leydesdorff over de vrouwen van Srebrenica. Gisteravond, op weg naar de trein, trakteerde ik mezelf dan ook maar eens op een Whopper met kaas (foei, foei: ik weet het, de Burger King is verboden terrein en – nog erger – je wordt er dik van) en de nieuwste Vanity Fair. Daarin een groot artikel over vrouwelijke comediennes met de aansprekende titel ‘Who says women aren’t funny’.
En ja, het is hoog tijd voor de bevrijdende lach. Daarom hieronder als kadootje aan alle hyve- en blogvrienden (en een beetje aan mezelf), drie hilarische filmpjes van één van de vrouwen uit Vanity Fair: de geweldige Sarah Silverman (en haar vriendje Jimmy Kimmel)!
Ik verheug me op een paar politiek- en blogvrije èn kinderrijke paasdagen en wens jullie allemaal veel eieren toe!
Mrt
19
Onomkeerbaar verlies van persoonlijke waardigheid
Vanmiddag wordt in de Tweede Kamer gedebatteerd over euthanasie en hulp bij zelfdoding. In voorbereiding op het debat heb ik het voorstel gedaan om te onderzoeken of oude mensen die ‘klaar met leven’ zijn, in aanmerking zouden kunnen komen voor hulp bij zelfdoding. De Volkskrant bericht vanochtend over mijn voorstel en volledige informatie vind je ook op de GroenLinks-site.
Ik ben me heel bewust van de gevoeligheden en daarom vraag ik ook slechts om een onderzoek. Tegelijkertijd vind ik dat regering en Kamer de ogen niet kunnen sluiten voor de aanwezige behoefte in de samenleving.
Lees het hele artikel »
Mrt
17
5 jaar Enduring War
Update woensdag 19 maart: Het presidium van de Kamer heeft (bij meerderheid) besloten; kamervoorzitter Gerdi Verbeet krijgt geen ruimte om morgen, 5 jaar na het begin van de 2e Golfoorlog, stil te staan bij de humanitaire situatie in Irak. Ik vind dat treurig. Kennelijk ligt de politieke steun die de Nederlandse regering in 2003 gaf aan deze oorlog nog zo gevoelig dat een verklaring van lotsverbondenheid met de Irakese bevolking teveel gevraagd is. Daarom wordt net gedaan alsof deze aanhoudende oorlog een ‘ver van mijn bed show’ is.
Update dinsdag 18 maart: ik heb vandaag in een brief aan Kamervoorzitter Gerdi Verbeet voorgesteld om aanstaande donderdag in de Tweede Kamer stil te staan bij de oorlog in Irak. Ik wil graag dat de Kamervoorzitter namens de Kamer solidariteit betuigt met het Iraakse volk en verdriet uitspreekt over de erbarmelijke omstandigheden waarin veel Iraakse burgers op dit moment, 5 jaar na de inval in Irak, verkeren.
Donderdag 20 maart 2008 duurt de oorlog in Irak 5 jaar. Dat lijkt mij tijd om stil te staan bij de ‘opbrengst’:
Lees het hele artikel »
Mrt
14
Godslastering
Donderdagochtend vond het parlementaire debat plaats over Godslastering. Omdat ik daarna meteen door moest naar de uitreiking van de Woutertje Pieterseprijs had ik even geen tijd voor mijn weblog. Aangezien het onderwerp gevoelig ligt, doe ik vandaag alsnog verslag. Dit is wat ik gisteren namens GroenLinks zei (het verslag is niet letterlijk want ik had mijn tekst niet uitgeschreven):
Lees het hele artikel »
De voorstanders van afschaffing van godslastering gebruiken vaak het argument dat het artikel verstoft is: sinds het ezelsproces (tegen Gerard Reve) in 1968 is het niet meer gebruikt. Ik vind dat een zwak argument. Ons Wetboek van Strafrecht kent vele artikelen die haast nooit worden gebruikt en toch piekeren we er niet over om ze af te schaffen. Laat ik een voorbeeld geven: in het hoofdstuk ‘misdrijven tegen de veiligheid van de staat’ is opgenomen dat gebruik van geweld tegen de ministerraad is verboden. Ik kan me niet herinneren dat dit artikel ooit is gebruikt en toch ben ik blij dat we het hebben.
Veel wezenlijker is het antwoord op de vraag of je de norm onderschrijft dat het lasteren van God verboden moet zijn. GroenLinks vindt dat het verbod op Godslastering ten principale niet thuishoort in het Wetboek van Strafrecht. Daarvoor keer ik terug naar het ezelsproces. Bij het arrest van de Hoge Raad annoteerde professor Bronkhorst destijds het volgende: “aantasting van opvattingen van mensen is iets anders dan aantasting van mensen om hun opvattingen.”
Mrt
13
En de winnaar is…
Vanmiddag reik ik als juryvoorzitter de Woutertje Pieterse Prijs uit in De Balie in Amsterdam. Dat is de prijs (vernoemd naar het boek van Multatuli) voor het Nederlandse kinderboek van de aller hoogste kwaliteit. Daarbij gaat het niet alleen om de taal en inhoud, maar ook om de illustraties en de vormgeving van het boek. De winnaar mag een oorkonde én een geldprijs van vijftienduizend euro mee naar huis nemen.
En de winnaar is… Hans Hagen met het boek Verkocht!
Uit het juryrapport:
“De beste boeken zijn zonder twijfel die welke voortleven in het hoofd van de kleine en grote lezer lang nadat de laatste pagina is omgeslagen. En dat is precies wat het winnende boek doet.”
“Op vierjarige leeftijd wordt Yaqub door zijn arme ouders verkocht aan een rijke sjeik in Dubai, die hem onder dwang opleidt tot kamelenjockey. Wat volgt is een indrukwekkend avontuur met ontberingen, eenzaamheid en kleine-jongetjes-moed.” (Lees meer op de site van de Woutertje Pieterse Prijs.)
De (herhaling van de) uitreiking wordt de hele avond uitgezonden op internet.
