Mag de testosteron uit het debat?

Beste Geert en Jan,

Natuurlijk heb ik het dit weekend ook kunnen volgen, want niets is zo mediageniek als een politicus die wild om zich heen slaat. Geert het was weer raak, toen je Balkenende een ‘beroepslafaard’ noemde omdat de premier je harde toon in het debat bekritiseerde. Pardon? Een ‘beroepslafaard’, omdat de premier een andere mening heeft dan jij?
En Jan, jij was behoorlijk grof toen je Wilders en Verdonk onderuit de zak gaf. Verdonk noem je extreem-rechts en Geert Wilders ‘levensgevaarlijk’ omdat hij hele bevolkingsgroepen wegzet: “we zagen op de Balkan en in Rwanda waar dat toe kan leiden.” Nu ben ik het met je eens dat Geert Wilders elementaire waarden schendt van fatsoenlijke omgang met elkaar. En dat kan inderdaad zorgen voor onrust en toenemende intolerantie. Maar ‘levensgevaarlijk’, onder verwijzing naar etnische zuiveringen? Je bedoelt toch niet dat Wilders onze eigen Mladic is? Of dat hij oproept tot moord, zoals de Hutu-leiders in Rwanda destijds?
Als je zijn grove stigmatiseringen gevaarlijk vindt, waarom betaal je hem dan met gelijke munt? Waarom draag je zelf bij aan de verspreiding van angst?

Laat ik op mijn beurt dan tegen jullie zeggen dat ik het afschuwelijk vind dat het democratische debat zo vervuilt. Dat diskwalificeren de plaats inneemt van argumenteren. En dat politieke leiders zonder enige terughoudendheid of gêne elkaar uitmaken voor rotte vis.
Laat ik nou altijd gedacht hebben dat volksvertegenwoordigers een voorbeeld moeten stellen in wellevendheid en welsprekendheid. En dat het parlement, ons nationaal democratisch forum, zijn gezag en geloofwaardigheid vooral ontleent aan hoogstaand debat, dat wordt gewonnen of verloren op kracht van argumenten.

Misschien hebben jullie nu de niet te bedwingen neiging om mij weg te zetten als ‘naïef’, ’soft’ of ‘knettergek’. Laat ik dan een praktisch argument geven.
Je oogst wat je zaait. Mensen kijken naar ons, ze projecteren hun verlangens en idealen op ons en verwachten dat wij kunnen helpen hun dagelijkse problemen op te lossen. Als mensen woedend met de rug naar elkaar toestaan, zoals in het debat over de islam teveel het geval is, dan helpt het niet als wij dat ook doen. Dan kan het juist erger worden. Juist als de problemen groot zijn en de tegenstellingen onverzoenlijk, komt het op een democratische houding aan. Als extremisme (links, rechts of religieus) de bedreiging is waar aan we bloot staan, dan moeten rede en redelijkheid het antwoord zijn. Ik ga ervan uit dat we het daar in ieder geval over eens zijn.
Maar dan moet wel de testosteron uit het debat. Zou dat lukken?

Hartelijks, Femke

Update: Naar aanleiding van dit postje was ik te gast bij Nova. Bekijk de uitzending.

permalink - reageren -

marijnissen wilders