Misschien is een verklaring voor de felle uithaal van Iran naar Nederland dat er parlementsverkiezingen (of zoiets) zijn in maart. Om met een beroemde politieke tegenstander te spreken: “het moet niet veel gekker worden.” Want hoe halen de 215 parlementariërs het in hun hoofd om ons de les te lezen.
Eerlijk is eerlijk, ook ik hou vaak mijn hart vast voor de film die niemand kent. En regelmatig wens ik dat de maker dit hobby-project verruilt voor een cursus Kreatief met kurk. Maar dat betekent niet dat nota bene Iran hoeft te dreigen over onze nationale querulant, en dat in de meest afschuwelijke antisemitische termen.
Laten we het er dan eerst eens over hebben dat 30% van de kandidaten uitgesloten is van deelname aan de verkiezingen. Dat Iran de internationale verplichtingen over openheid over zijn nucleaire programma niet weet na te leven. En misschien wil het Iraanse parlement ook een ‘open dialoog’ met Nederland over de voortdurende gewelddadige onderdrukking van mensenrechtenactivisten, politieke tegenstanders, journalisten, leraren, intellectuelen, vrouwen, studenten, vakbonden, homoseksuelen, christenen, atheisten, enz. enz. Of wellicht is het agressieve antisemitisme van de politieke leiders een goed gespreksonderwerp.
Als deze ‘puntjes’ zijn weggewerkt, ben ik wel bereid om tegen mijn Iraanse collega-parlementariërs te zeggen: “now we’re talking!”
Comments on this entry are closed.