Parlementaire oppositie betekent dat je de regering het vuur na aan de schenen legt. Je controleert, en je corrigeert als er fouten worden gemaakt. Je gaat de strijd met de regering aan als zij in strijd met je idealen handelen. Maar goede oppositie betekent ook dat je bewindslieden ruimhartig gelijk geeft als zij dat hebben en een compliment geeft als zij dat verdienen. Een compliment haalt helaas nooit het acht uur journaal of de voorpagina van de krant. Daarom geeft de GroenLinks-fractie eenstemmig, na beraad, elke week een compliment. Alleen leden van de regering komen in aanmerking.
En deze week gaat Het Compliment zonder twijfel naar: Bert Koenders.
En dus lekker niet naar Maxime Verhagen. Koenders heeft tijdens een bezoek aan Kenia tweemaal de daad bij het woord gevoegd. Hij geeft één miljoen euro extra hulp aan mensen die hun huis zijn ontvlucht voor het geweld dat uitbrak na de presidentsverkiezingen. Bovendien heeft hij financiële steun (150.000 euro) toegezegd aan voormalig VN-topman Kofi Annan. Annan voert nu onderhandelingen om regering en oppositie in Kenia dichter bij elkaar te brengen, in de hoop het geweld daarmee te beteugelen.
In het gevolg van Koenders reisde ook onze minister van Buitenlandse Zaken mee. Het is geen geheim dat de ministers aan de lopende band mot hebben met elkaar, waarbij Verhagen beslist door te roepen: ‘ik ben de baas op dit departement’ . Hij moet wel want inhoudelijk is Koenders hem de baas. Op dit moment hebben ze strijd over het verzoek aan Nederland om bij te dragen aan de vredesmacht UNAMID in Darfur. Zelfs de Sudanese president – die eerder een bijdrage van Scandinavische landen afwees – verwelkomt een Nederlandse bijdrage.
Nou weet ik niet precies voor welke argumenten Verhagen zwicht. Maar ik zou zeggen: Maxime, steun de vredesmacht en wie weet beland je binnenkort in deze eervolle kolom.
Comments on this entry are closed.