Vandaag is er een briefje binnengekomen van onze minister Plasterk. En oh, oh, wat is hij hardleers. Ja, inmiddels erkent hij dat de Europese Commissie in haar advies wel opmerkingen maakt over de uitzondering op het verbod op discriminatie van homoseksuelen in het bijzonder onderwijs. Tijdens het debat vergaloppeerde de minister zich dus toen hij tegen mij zei dat het advies van de Commissie daar helemaal niet over ging (bloemetje misschien?).
Maar hij houdt vol dat Nederland niet op de vingers wordt getikt en dat discriminatie van homoseksuelen niet mag. Want zegt hij, volgens de Wet Gelijke Behandeling mag een homoseksuele leraar niet worden afgewezen vanwege het hebben van een homoseksuele relatie.
Dat klopt als een bus. Niemand mag in Nederland worden afgewezen of ontslagen vanwege ‘het enkele feit’ dat hij homoseksueel is. Maar het wordt anders als deze leraar er in de klas openhartig over praat of met zijn vriend innig gearmd over straat gaat. Met andere woorden op sommige bijzondere scholen mag je wel homoseksueel zijn, zolang je het maar niet laat merken. Dat is nou discriminatie en daarom moet de wet veranderd worden.
Laat ik een ultieme poging doen om het voor de minister inzichtelijk te maken. De kronkelredenering in onze wet is namelijk als volgt: je mag wel een man zijn, je mag ook wel staand plassen (als je de wc-deur tenminste goed dicht doet) maar je mag niet uitdragen in de klas dat je een man bent. Dat moet de minister toch ook op zijn minst een tikkie gek vinden.
Om een lang verhaal kort te maken: 28 februari debatteert de kamer op mijn verzoek hierover. Daarna meld ik me weer met de uitkomst van dit wedstrijdje hardball.
Comments on this entry are closed.